https://shabnamrismankar.blogfa.com fa blogfa.com Thu, 10 Aug 2017 08:19:40 +0330 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/77 تمام خودم را جمع میکنم و میریزم در نوک انگشت سبابه ام تا سربزنم به دوستان قدیمی اما به اینجا که میرسم هیچ چیز نمی یابم همه رفته اند تارو مار شده این فضای مجازی که روزی نوشته هایمان را به هم نشان میدادیم انگار این خواب زمستانی فقط برای من نبوده این درست است که وقتی میرویم ممکن است هرگز دیداری دوباره میسرمان نشود فقط دلتنگ بودم دلتنگ نوشتن امیدوارم دوستان همچنان قلمی نویسا داشته باشند اگر من هم میداشتم انگیزه ای حتما خواهم نوشت...شبنم Thu, 10 Aug 2017 08:19:40 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/77 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/76 جای سبزه امسال گیسوان مرا گره بزن شاید گره آرزوهایت در پریشانی گیسوان من باشد شبنم... Sat, 02 Apr 2011 18:50:14 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/76 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/75 در نصف النهار تقدیر به تو بر می خورم غرق در لادن و شب همچو افشانه ای رها در بارگاهی معلق و در خود به روایت هایت می اندیشم بی حضور ِ تن ات در پرده سار ِ خاطره ام خط عزیمت ات را مشروح می کنم هاشورهایی پر از پونه های سرنگون و چکاوک با دو ثعلب سیاه که تبلوری از چشمان توست خود را تنگ ِ در آغوشت می بینم صبور و مرطوب همچو معبد و باران با من بگو از سرنوشت آن همه سادگی در تلاطم امواج دسیسه و نیرنگ . روی ِ دست ِ زیارت ات مانده ای با گریبانی گشاده بی کعبه بر مزار Fri, 25 Feb 2011 23:06:00 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/75 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/73 در این بستر ِ ژرف ِ دریا و نمک در این زجر ِ اندوه ِ پنهان، در ستیغ ِ سینهٔ‌ کوهها ی ِ پیر بر این دهشت ِ رهایی ِ مرتفع هم نوای ِ مرغکان ِ آزاد ، بر این خلیج ِ خاطره های ِ تلخ بر باور ِ سنگ‌های ِ عطشناک ِ سیاه یکی‌ آسمان ِ بی‌ روزن باش! بی‌ اکلیل و ستاره پاشویه های ِ دلتنگی‌ را گریزی باش در ترانهٔ کوچک ِ انتظار ِ هر شب ِ این دشت شادی ِ زنجره باش در حنجرهٔ این چکاوک ِ دلتنگ تکثیر شو در مسیر ِ این همه واهمه هنگامی که ستاره‌های شب را پس میزنم تا ماهتاب ِ گریبان Sat, 09 Jan 2010 21:47:45 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/73 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/72 وقتی‌ هنوز نقره زاران ِ فلس‌های ِ تن ام عریانی ات را ، سوزان می شود دیگر چکار داری از تاریخ مصرف ِ این قلب ِ دست ِ چندُم چندین شکنج ِ تاول ، گذشته است؟! قوس ِ ماه ام را ، در کشش ِ بازوانت کمندی رها کن! تندیس ِ نیم انسان گونه سُم ضربه های خشم ات می تپد بر پیکرهٔ پریشان ِ خاک ِ گرم ِ تن ام در کمرگاه توسَن ات ژرف‌ترین یاقوت را می کاوم فاصله زفاف را می‌ گر یم . . . همچو ماده گرگی نا بالغ ام خیره به ماه فرا میخوانم جفت ام را در پسِ ِ این لحظه‌های ِ خاکستری ِ Thu, 31 Dec 2009 10:46:48 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/72 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/71 سلامت را تمام نکرده ، پژمردی تنها ۵ انار از دستانت چیده بودم که رنگ ِ خاک و قاب گرفتی‌ نیمی از جدول ِ خاک را حل نکرده بودی که آسمان؛ تو را بوسید بید ِ حیات ِ خانه تان در جنون ِ گیسوانت ، روزی ، یک برگ ِ زرد میشود شمعدانی ِ باغچه ات ، که روزی آن را به بیمارستان برده بودی در ماتم ِ شاپرکی که از نگاه ِ تو پر زد ، تمام ِ گلبرگ‌هایش را گریست و هجرت ِ چشمان ِ شرقی ات شب را بر من و شعرهایم ، نشاند باز نخواهی گشت غبار ِ روی ِ سنگ ِ قبرت این را میگوید شبنم... Mon, 28 Dec 2009 18:02:00 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/71 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/70 من آخرین باز ماندهٔ ببر مازندران را پنهان کردم در جنگل ِ گیسوانم و چشمانم را آبگیر ِ قوهای ِسپید آن زمان که تو بلوطی وحشی را به جای ِ قلبِ منقلبم آویزان کردی ، بی‌ آنکه صدایش را شنیده باشی‌! با ته ماندهٔ لبان ِ برآماسیده ام که در جیب داری گونهٔ تمامی ِ دخترکان ِ روستایی را رنگ میزنی‌ سرنوشت ات را پارو نکن در زلالی ِ آبشار ِ تن ام گلپرهای ِ دلواپسی اندکیست شهوت ِ دریا را به افتخار ِ تن ات غرق میشوند بی‌ آنکه اشکی بریزم... Sat, 26 Dec 2009 10:28:57 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/70 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/69 فردا تمام ِ روزنامه های ِ صبح تعطیل اند . . . تمام ِ حادثه من تویی! ( یه ماه نیستم برمی گردم . باید بروم گویا کسی صدایم می زند. بر می گردم! ) شبنم... Wed, 23 Dec 2009 17:53:00 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/69 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/68 صدای ِزنگِ تعطیل ِ مدرسه ات به صدا در آمده اما من هنوز انشایم را تمام نکرده ام! تنها از کلماتم انتظار ِ بیشتری داشتی در این بازی ِ مکالمهٔ روزمرهٔ سکوت! پس به هیاتِ شاعر ه ای‌ در آمدم در خسوفِ خوف انگیز ِ خشم ات فرو بردم ناخن‌های ِ خشک ام را در هر آن‌ کوره راهی‌ که به زاد گاه ِتو ، منتهی‌ میشد در بوسه در عشق در هوس خرامیدم و دلتنگی‌‌هایم ، همه گریه شد! آنگاه آدمی‌, از برای ِ نخستین بار معنای ِ گریستن را فهمید! آیا مرا - به جرم ِ وسوسهٔ برچیدن ِ سیب Mon, 21 Dec 2009 22:09:09 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/68 https://shabnamrismankar.blogfa.com/post/67 در گوی ِ اندیشه ام خطی‌ مدور را مانی‌ به انتهایت که می رسم ابتدایت را ناگزیر میشوم! کلافِ سر در گُم ِ سلولهای ِ خاکستری ام انعکاس ِخورشیدِ نگاهم را بر برفهای تخیل ِ تن ات بغض میکنند روزها تکثیر می شوم در تو آن‌ زمان ، که تکامل ِ آبی ِ رنگین کمانت را پهن کرده ای‌ در نیلی ِفرش ِ اتاقم! رسوایی سر به زیر می شوم در تنفس ِ جای جای تن ات غرق در اطلسی ِ نگاهت عمر ِ خضر بر من می‌گذرد افسوس... که در نبودت حقیقت ِ سایه ام در مجاورت ِ دیوار ِ تو همسایهٔ درد میشود! در Mon, 21 Dec 2009 21:42:34 +0330 shabnamrismankar shabnamrismankar.blogfa.com/post/67